W Wielką Sobotę w godzinach przedpołudniowych pójdziemy do kościołów z wielkanocnymi koszyczkami, by – jak nakazuje chrześcijańska tradycja – poświęcić włożone do nich pokarmy przeznaczone na świąteczny stół.

W różnych regionach kraju różna jest zawartość koszyka, ale w każdym znajdują się potrawy stanowiące zestaw podstawowy, jednaki dla wszystkich. Każda z nich swoją obecnością w święconce wyraża głębsze, symboliczne treści i intencje.

Baranek wielkanocny (z cukru lub ciasta) – symbol Chrystusa, uosabia jego zwycięstwo, chroni dom przed pożarem, a jego mieszkańców przed śmiercią do pioruna.

Chleb – przypomina "Chleb żywy, który zstąpił z nieba", symbol ciała Chrystusa, jest gwarantem dobrobytu i pomyślności.

Jajka i pisanki – symbole zwycięstwa nad śmiercią, przypominające o wciąż odradzającym się życiu.

Wędliny – symbol zdrowia, dobrobytu i płodności.

Ser – symbol harmonii człowieka z siłami przyrody i gwarancji dobrego chowu zwierząt.

Sól – symbol prawdy i oczyszczenia, nawiązujący do kazania, w którym Chrystus powiedział o swoich uczniach, że są solą ziemi.

Pieprz i chrzan – symbolizują biblijne gorzkie zioła i chronią pokarmy przed zepsuciem, a w domyśle i człowieka przed upadkiem moralnym.

Ciasto – symbol słodyczy Królestwa Niebieskiego.

Do poświęcenia można przynieść jeszcze inne pokarmy: owoce ziemi i wytwory pracy ludzkiej – jako zapowiedź czekającej wszystkich uczty w tym Królestwie.

jerg