W lany poniedziałek, 6 kwietnia w gminie Rokiciny tradycję chodzenia po dyngusie z kogutkiem i gaikiem przypomniał Dziecięcy Zespół Ludowy "Kogutek i Spółka". Istnieje on już 7 lat i aktywizuje lokalną społeczność.

 – W tym roku zrobiliśmy dyngusa pod kościołem w Rokicinach oraz odwiedziliśmy mieszkańców Jankowa. Wspierali nas druhowie z OSP Janków, rodzice i przyjaciele – mówi Magdalena Pawlik, szefowa zespołu i organizatorka akcji. Takich przedsięwzięć mają więcej. 

"Kogutek i Spółka" powstał w 2019 roku przy Gminnym Ośrodku Kultury w Rokicinach. Opiekunami grupy od początku są Magdalena Pawlik oraz akompaniator Marcin Dobruszek. Na co dzień to nauczyciele, którzy w środowe popołudnia z pasją i sercem starają się zaszczepić w najmłodszym pokoleniu, a przez nie i w całej lokalnej społeczności, zainteresowanie kulturą ludową, która w Rokicinach już zanikała.

Państwowa Szkoła Muzyczna I i II st. im. prof. Tadeusza Wrońskiego w Tomaszowie Mazowieckim (przy współpracy Rady Rodziców przy PSM) po raz czternasty będzie organizatorem Regionalnego Konkursu Duetów Fortepianowych "Fortepian na 4 ręce" dla uczniów szkół muzycznych I stopnia.

Przesłuchania odbędą się 20 kwietnia w trzech grupach wiekowych: kl. I i II 6-letniego oraz kl. I 4-letniego cyklu nauczania, kl. III i IV cyklu 6-letniego oraz kl. II i III cyklu 4-letniego, a także kl. V i VI cyklu 6-letniego i kl. IV cyklu 4-letniego. Uczestnicy muszą zaprezentować przed jury dwa dowolne utwory o zróżnicowanym charakterze.

Fundacja Pasaże Pamięci z Tomaszowa Mazowieckiego prowadzi nabór do zespołu aktorskiego w spektaklu "Frieda, matka jerzyków". Jego premiera przewidziana jest na wrzesień bieżącego roku. To kolejny projekt, który zostanie zrealizowany z inicjatywy dr Justyny Biernat, Tomaszowianki zgłębiającej wielokulturową historię miasta. 

Spektakl nawiązywał będzie do historii dawnego Tomaszowa i jego mieszkańców. Tytułowa bohaterka to Frieda Bornstein, urodzona w 1885 roku córka Sary i Dawida Bornsteinów (Dawid to znany w tamtym okresie tomaszowski fabrykant, właściciel tkalni wełny i trykotażu). Dlaczego Frieda? – Bo to postać wyjątkowa z wielu powodów – mówi dr Justyna Biernat, prezeska Stowarzyszenia Pasaże Pamięci, która jest również autorką scenariusza spektaklu o Friedzie Bornstein oraz jego reżyserką. – Przede wszystkim jest pierwszą, udokumentowaną studentką pochodzącą z Tomaszowa. Studiowała w czasach ograniczonego dostępu do wyższej edukacji, kiedy dla wielu osób z zaboru rosyjskiego jedyną możliwością był wyjazd za granicę. Frieda na swoje kształcenie w Bernie otrzymała stypendium raperswilskie. Rozwijała się pod okiem uznanych badaczy: zoologów, genetyków, fizjologów, biologów i ornitologów. 

6 kwietnia, w świąteczny poniedziałek, Smardzewice śpiewały i tańczyły, a woda lała się strumieniami. Tradycja chodzenia z kurkiem i gaikiem po dyngusie została podtrzymana. Z zespołami ludowymi bawili się mieszkańcy i turyści.

Sięgającą XIX w. tradycję chodzenia z kurkiem i gaikiem, w 2007 roku w Smardzewicach reaktywowali Edward Rogowski i Jacek Lewandowski (nieżyjący już instrumentaliści i choreografowie) wspólnie z Heleną Plichtą. Wtedy powstał Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca "Mali Smardzewianie", który włączono w organizowanie tego zwyczaju. Później dołączył do niego Zespół Folklorystyczny "Smardzewianie". Samo polewanie wodą to tradycja sięgająca czasów słowiańskich (pogańskich), która z czasem została przypisana do drugiego dnia świąt wielkanocnych. – Postanowiliśmy połączyć te zwyczaje w jeden orszak. Tak świętujemy od prawie dwóch dekad – wyjaśnia Aleksandra Grad-Rychwalska, etnografka i choreografka smardzewickich zespołów ludowych.