– ostrzega panią, która przyjechała nabrać ją ze źródełka, jeden z mieszkańców Smardzewic. – Kiedyś była jak kryształ. Można było ją pić prosto ze strumyka. Miejscowi poili tutaj zwierzęta, ale wszystko się zmieniło – dodaje. Taka woda może być skażona bakteriologicznie. Przed spożyciem warto ją zbadać w laboratorium.
Smardzewice mają swoje źródełko (ze studnią) w okolicach ul. Wodnej. Ma ono XVII-wieczną tradycję. Tam (według podań) ponad 400 lat temu objawiła się św. Anna. Ale w tej miejscowości jest jeszcze jedno źródełko w bardzo urokliwym miejscu. Mieszkańcy mówią na te okolice Smug, zresztą pod taką nazwą występuje też na mapach. Jedziemy ul. Główną w kierunku zalewu, skręcamy w prawo w ul. Zacisze (druga przecznica po ul. Południowej, jadąc od Tomaszowa). Przejeżdżamy około pół kilometra. Jest tam skrzyżowanie, przy którym stoi drewniany krzyż (niektórzy mieszkańcy twierdzą, że najstarszy w tej miejscowości). Prosto droga prowadzi do zapory (przez ul. Osiedle Przystopniowe o nawierzchni z trylinki).
Droga w prawo to ul. Stoczek (utwardzona jombami). Jak sama nazwa wskazuje, prowadzi po zboczu w dół. Po drodze jest jeszcze rozwidlenie. Droga w lewo (nowa, niedawno wyłożona kostką) to ul. Źródlana, która wskazuje, że zbliżamy się do celu. Żeby tam dotrzeć, skręcamy w prawo w drogę gruntową przez las. Po kilkuset metrach dojeżdżamy do wąskiego strumyka, który dalej uchodzi do Pilicy (na przystani kajakowej). Płynie wzdłuż wybudowanej niedawno drogi.
Ta rzeczka ma swoje źródło w pobliskiej skarpie, z której wypływa. – Kiedyś jej nurt był znacznie większy, a koryto szersze. Woda tutaj była krystalicznie czysta. Pamiętam to z dzieciństwa. Gdy graliśmy w piłkę na pobliskich łąkach, to piliśmy z tego strumyka do woli. Okoliczni gospodarze przychodzili tu, żeby napoić zwierzęta – mówi nam jeden z mieszkańców.
Dzisiaj z tej rzeczki piją tylko psy chodzące na spacery. – Czasami przyjeżdżają też ludzie spoza Smardzewic, żeby nabrać wody w baniaki. Chyba nie mają świadomości, że jej jakość nie jest już taka jak kiedyś. Ja bym tej wody nie pił. Swoje zrobiła rozbudowa tego miejsca, domów na pobliskich ulicach (szczególnie na skarpie) i kanalizacji, która kilka lat temu miała awarię i fekalia popłynęły tym strumykiem – dodaje inny ze smardzewian.
Poniżej skarpy, gdy wędrujemy wąwozem przez las wśród wysokich drzew, klimat jest niesamowity. Chociaż miejscowi boją się, że to urokliwe miejsce niebawem zniknie. U podnóża góry lądują korzenie, gruz z pobliskich budów. – Za parę lat cały teren może się wypłaszczyć. Nie będzie już tego pięknego miejsca, które pamiętamy z dzieciństwa – obawia się jeden z naszych rozmówców.
Jakość wody w takich źródełkach nie jest w żaden sposób kontrolowana pod kątem przydatności do spożycia. – W ramach kontroli wewnętrznej (urzędowej) badamy tylko wodę w studni przy ul. Chemików w Smardzewicach. Pozostałe publiczne ujęcia, studnie czy strumyki są poza naszą kontrolą. Woda w takich miejscach może być skażona bakteriologicznie – ostrzega Ewelina Bogusiewicz, kierowniczka Sekcji Nadzoru Higieny Środowiska w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Tomaszowie.
Wodę można zbadać na własną rękę (również tę z przydomowych studni) w wytypowanych do tego celu laboratoriach. Na terenie Tomaszowa są takie dwa: przy ul. Jana Pawła II (w wydziale kontroli wody przy wodociągach) i przy oczyszczalni ścieków.
ag
Komentarze