Dzień Dziecka – najradośniejsze, najszczerzej po dziecinnemu roześmiane i rozkrzyczane święto ze wszystkich. Na ten dzień z niecierpliwością czekają wszyscy milusińscy w przekonaniu, że będzie on wypełniony niezliczonymi atrakcjami i niespodziankami, jakie z tej okazji przygotują im rodzice, dziadkowie i ciocie. Nie jest ważne, w jakim dniu jest on obchodzony w danym kraju. Najważniejsze, że jest poświęcony wyłącznie im.
Dedykowanie dzieciom szczególnego dnia w kalendarzu początek miało w 1924 roku w Genewie, gdy Liga Narodów reprezentowana przez przedstawicieli ponad pięćdziesięciu krajów na wniosek Międzynarodowego Związku Pomocy Dzieciom przyjęła uchwałę zwaną Deklaracją Praw Dziecka. Na tej deklaracji uznającej dzieci za pełnoprawnych obywateli społeczeństwa wszystko się jednak skończyło. W 1949 roku Światowa Federacja Kobiet Demokratycznych zainicjowała 1 czerwca obchody Międzynarodowego Dnia Dziecka jako święta ochrony dzieci przed krzywdą i głodem. Inicjatywa została podchwycona przez władze krajów bloku wschodniego i początkowo wykorzystywana była głównie dla celów walki politycznej. Z czasem polityka na szczęście zeszła na dalszy plan i dziś jest to po prostu święto rodzinne. Dlatego data 1 czerwca do dziś jest świętem dzieci w Polsce i innych krajach europejskich, należących kiedyś do bloku krajów demokracji ludowej.
W innych krajach dziecięce święto przypada na dzień 20 listopada i jest obchodzone jako Dzień Praw Dziecka lub Powszechny Dzień Dziecka, a data jest upamiętnieniem uchwalenia Deklaracji Praw Dziecka w 1959 roku oraz Konwencji o Prawach Dziecka w 1989 roku. Nie jest to jednak termin powszechnie obowiązujący. Zgromadzenie Ogólne ONZ orzekło, że to święto może być obchodzone w terminie, jaki dany kraj uzna za właściwy. I tak np. we Francji świętuje się 6 stycznia Dzień Rodziny, w Japonii dniami dziecka są 5 maja (dla chłopców) i 3 marca (świętują dziewczęta). W Turcji dzień dziecka razem ze świętem niepodległości 23 kwietnia jest wspólnym świętem narodowym. W Australii - dzieciom poświęcona jest czwarta środa października, w Argentynie - druga niedziela czerwca. W Niemczech przed zjednoczeniem dzień dzieciom poświęcony istniał tylko w NRD, obecnie jest to oficjalne święto we wszystkich landach.
Tak jak różne są daty obchodów Dnia Dziecka, różne są również zwyczaje z nim związane. We Francji rodzice i dzieci razem zasiadają do stołu i podczas uroczystej kolacji jedzą między innymi ciasto z wróżbami. W Turcji dzieci ubrane w narodowe stroje tańczą, śpiewają i puszczają latawce. W Japonii ojcowie razem z synami robią flagi w kształcie karpia (symbol siły i odwagi) i wieszają na drzwiach lub długich masztach przed domem: na samym szczycie proporzec święta, potem czarnego karpia-tatę i czerwonego karpia-mamę. Niebieskie karpie symbolizują synów, ich ilość wskazuje na liczbę potomków męskich w danej rodzinie. Dziewczęta w swoim dniu przygotowują wystawę lalek w tradycyjnych strojach i piją ryżowe napoje. Japońskie dzieci w dniu ich świąt obdarowuje się też bukietami balonów.
W Polsce od 1994 roku w dniu 1 czerwca obraduje Sejm Dzieci i Młodzieży. Zarówno procedury obradowania jak i organizacja Sejmu DiM zbliżone są do zasad obowiązujących w "dorosłym parlamencie". Liczba mandatów przypadająca na poszczególne województwa jest proporcjonalna do liczby uczniów z danego regionu. Posiedzenie plenarne oraz prace w komisjach odbywają się wedle uchwalonej wcześniej Ordynacji Wyborczej oraz Regulaminu Sejmu DiM. Polska jako pierwszy kraj w Europie zorganizowała tego typu przedsięwzięcie. Młodzieżowe parlamenty działają także we Francji, Portugalii, Wielkiej Brytanii, Finlandii oraz Czechach.
Komentarze