Tego brzmienia nie da się pomylić z żadnym innym. I to brzmienie słynnego Kombii słuchać było w niedzielę, 3 lipca podczas Dni Tomaszowa 2022. Za kulisami z wybitnymi muzykami, kompozytorami i producentami, liderami grupy - Grzegorzem Skawińskim i Waldemarem Tkaczykiem - o Tomaszowie, twórczości i artystycznych planach rozmawiała Joanna Dębiec.
- Joanna Dębiec: Po trudnym okresie pandemii i obostrzeń oraz niełatwego czasu dla artystów, wreszcie mogą odbywać się koncerty. Dni Tomaszowa też organizowane są po dwóch latach przerwy. Jak pandemia wpłynęła na twórczość Kombii, czy powstały nowe piosenki?
- Grzegorz Skawiński: W międzyczasie zrobiliśmy płytę, mogliśmy w pandemii się na tym skupić. Oczywiście nie będziemy mówić, że ten czas był fajny, ale były małe pozytywy tej sytuacji. Natomiast te ograniczenia trwały za długo. Należy pamiętać, że zespół to są nie tylko muzycy, ale też ekipa techniczna, management, kierowcy i inni ludzie. U nas w kapeli pracuje 14 osób i niezarabianie przez taki długi okres jest naprawdę przykre. Tak że cieszymy się, że w ogóle wracamy na trasę, że nawet nieco zdążyliśmy się rozbujać, bo trochę koncertów mamy już za sobą.
- J.D.: I dziś na trasie Kombii znalazł się Tomaszów...
- Waldemar Tkaczyk: Tak, Tomaszów nam się bardzo ładnie kojarzy z piosenką Ewy Demarczyk do wiersza Juliana Tuwima. Dziś rano zaśpiewałem do Grzegorza: "A może byśmy tak, najmilszy, wpadli na dzień Tomaszowa?" (śmiech).
- G.S.: I wpadliśmy na noc (śmiech).
- J.D.: Czyli skojarzenia z naszym miastem są dobre...
- W.T.: Tak, bardzo dobre i na pewno graliśmy tu nie jeden raz, a więcej.
- J.D.: Nie mieli jednak panowie pewnie nigdy czasu, aby zobaczyć atrakcje miasta, zabytki...
- W.T.: To niestety wada naszego zawodu, że mimo iż odwiedzamy dużo miast i dużo krajów, to podczas trasy jest bardzo mało czasu, żeby coś zwiedzić, zobaczyć. Raczej gramy i jedziemy, żeby następnego dnia bawić publiczność gdzieś indziej i musimy wiedzę czerpać z innych źródeł.
- G.S.: Jak to się mówi po polsku, wpadamy jak po ogień.
- J.D.: W swojej kilkudziesięcioletniej karierze macie zagranych i zaśpiewanych setki czy tysiące piosenek. Macie jakąś swoją ulubioną, a może wręcz przeciwnie, jest jakiś utwór, o który ciągle prosi publiczność, a wy macie już dość jego grania?
- W.T. i G.S. (razem): Nie, nie mamy wstrętu do swoich piosenek. Ulubionej też nie ma, choć na pewno jest kilka, które bardzo lubimy...
- G.S.: Na pewno na koncertach mamy swoje żelazne punkty programu, takie jak: "Nasze randez vous", "Black and white", "Awinion", "Sen się spełni", "Ślad", "Królowie życia"...
- J.D.: I to usłyszą dziś tomaszowianie?
- W.T.: Tak, absolutnie.
- J.D.: Proszę zdradzić naszym czytelnikom, nad czym panowie teraz pracują. Może jakieś nowe projekty, piosenki?
- W.T.: Podczas pandemii, tak jak wspomniał Grzegorz, pracowaliśmy nad nowymi utworami. Wydaliśmy tę płytę, ona jest jeszcze w trakcie lansowania i mamy nadzieję, że ludzie jak najbardziej o niej usłyszą.
- G.S.: Jutro (4 lipca br. - przyp. red.) będzie miała miejsce premiera naszego wspólnego teledysku z zespołem Rat Kru. Zrobiliśmy nową wersję "Black and white". W ogóle z tym zespołem w takim dziwnym konglomeracie, bo to nazywa się KombiiRat, wystąpimy razem na "Męskim Graniu" w Katowicach w piątek, 8 lipca. To jest projekt połączenia gatunku dance, hip-hop i właśnie Kombii. Oczywiście zapraszamy do Katowic.
- J.D.: Mimo że zespół Kombii istnieje od 2003 r., to nadal ludzie mylą nazwy. Jest stare Kombi i nowe Kombii...
- G.S.: Podzieliliśmy się przez pączkowanie czy partenogenezę (śmiech). My jesteśmy przez dwa "i" i to jest bardzo łatwo rozróżnić.
- W.T.: Ale Kombi przez jedno "i" też jesteśmy, bo tak naprawdę, choć może nie wszyscy o tym wiedzą, to jest to ustalone przez administracyjne dochodzenie. Nie wylądowaliśmy w sądzie i chyba nie zamierzamy tego robić, bo to jest zupełnie bez sensu. Europejski Urząd Patentowy też przyznał nam prawo używania nazwy Kombi, ponieważ byliśmy członkami założycielami, twórcami tego zespołu. Tak że jesteśmy Kombi przez jedno i dwa "i", bo takie są fakty. A nasz były już niestety kolega Sławek (Łosowski - przyp. red.) zrobił zamieszanie, zmienił biografię zespołu, wymyślił sytuacje, których nigdy nie było.
- G.S.: Zresztą niepotrzebnie i także ze szkodą dla jego formacji, ponieważ na jego koncertach publiczność krzyczy "Pokolenie", więc nie wiem, czy im jest fajnie (śmiech). Poza tym zawsze to mówię, że żadne wielkie przeboje zespołu Kombi przez jedno "i" bez naszego udziału do tej pory nie powstały.
- J.D.: Jesteście kilkadziesiąt lat na scenie i macie ogromne doświadczenie. Jak postrzegacie obecną publiczność, bo ona się przecież zmienia. Jakie pokolenie przychodzi na wasze koncerty?
- G.S.: Przychodzą nasi fani, ale jest też mnóstwo młodych ludzi, którzy - jak to się mówi - z mlekiem matki albo od rodziców poznali naszą muzykę. Jesteśmy nawet zdziwieni tym, że jest tak dużo młodych ludzi na naszych koncertach. Znają te utwory. Myślę, że dla artysty, kompozytora, autora tekstów to jest ważne, żeby jego piosenki po prostu istniały. Niektóre mają już po kilkadziesiąt lat, a ciągle są aktualne i słuchane. Mam nadzieję, że dzisiaj, w Tomaszowie, też tak fajnie będą odebrane.
- J.D.: A prywatnie, czego słuchają panowie z Kombii?
- W.T.: Głównie wybitnych instrumentalistów, naszych instrumentów, tak więc ja głównie słucham bardzo dobrych basistów, Grzesiek najlepszych gitarzystów. Słuchamy też tego, co się dzieje wokoło, w zasadzie wszystkich gatunków, bo my nigdy się nie izolujemy i nie oddzielamy od trendów, które są obecnie. Zawsze byliśmy w głównym nurcie, a wręcz go momentami tworzyliśmy i wyprzedzaliśmy, przynajmniej w Polsce.
- J.D.: Grzegorz Skawiński kojarzony jest wizerunkowo ze swoimi słynnymi okularami. Ma pan wiele par okularów na scenę?
- G.S.: Wbrew pozorom moje okulary są optyczne (śmiech). To na pewno jakiś mój atrybut, choć był czas, że występowałem bez okularów. Teraz jest to jednak dobra metoda do ochrony. Ktoś, kto stoi na widowni, nawet nie zdaje sobie sprawy, jaką dawkę pikseli my dostajemy w oczy, ze świateł scenicznych, reflektorów, stroboskopów. Może się od tego zakręcić w głowie. Więc te ciemne okulary, oprócz kwestii image`u, przy okazji przydają się praktycznie.
- J.D.: A był taki moment albo nagroda, którą panowie wspominacie najbardziej?
- G.S.: Nagród jest sporo, od Fryderyków po - na przykład - nagrody w Opolu. To Karolinki i inne statuetki, które trudno zliczyć. Dla nas najważniejszą nagrodą jest nasza publiczność, bo wbrew pozorom mamy dla niej ogromny szacunek. Gramy dla niej i dzięki niej istniejemy.
- J.D.: Dziękuję za rozmowę.
Joanna Dębiec
Komentarze