Chcą ronda lokalnego bohatera

W Tomaszowie jest już ponad 20 skrzyżowań w ruchu okrężnym. Ostatnie dwa ronda zostały zbudowane na drodze wojewódzkiej nr 713. Teraz będzie trzeba je nazwać. Już pojawiły się pierwsze pomysły. W Białobrzegach mieszkańcy tej dzielnicy chcą ronda im. ppor. Mariana Szymańskiego.

Przebudowa DW nr 713 w mieście powoli dobiega końca. - Pozostało jeszcze wykonanie oznakowania: pionowe (jest w trakcie) i poziome, także miejscowo prace przy humusowaniu i ogólne sprzątanie - wyjaśnia Marcin Nowicki, rzecznik prasowy Zarządu Dróg Wojewódzkich w Łodzi.

Ostatnie prace trwają jeszcze u zbiegu ulic Opoczyńskiej, Wąwalskiej, Radomskiej i Gminnej, gdzie powstało nowe rondo. Mieszkańcy Białobrzegów już zbierają podpisy pod petycją do prezydenta miasta i Rady Miejskiej z prośbą o nazwanie nowego skrzyżowania imieniem ppor. Mariana Szymańskiego.

- Był ostatnim właścicielem ziemskiego majątku Białobrzegi. Zasłużonym zarówno dla naszej części miasta, jak również dla całego Tomaszowa. Cieszył się autorytetem i szacunkiem wśród mieszkańców prawobrzeżnej części miasta - czytamy w petycji, którą przygotowali mieszkańcy Białobrzegów, Ludwikowa, Niwki i Podoby.

Wspiera ich radny miejski Michał Kucharski. - To bardzo dobre miejsce do uczczenia naszego lokalnego bohatera. Ta kandydatura była szeroko dyskutowana wśród mieszkańców. Nie chcemy osoby niezwiązanej z naszą dzielnicą czy miastem - mówi radny.

Syn powstańca, od dziecka w konspiracji

Tego samego zdania jest Jarosław Pązik, prezes Stowarzyszenia Historyczno-Kulturalnego "Dla Białobrzegów", znawca historii tej dzielnicy. - Myśleliśmy też o biskupie Marcinie Białobrzeskim, ale to odległe dzieje (XVI w.). Natomiast Marian Szymański żył jeszcze w II połowie XX w. Wielu mieszkańców go pamięta jako skromnego, skorego do pomocy i dobrego człowieka - wyjaśnia J. Pązik.

Urodził się 7 września 1897 r. w Białobrzegach Opoczyńskich. - Był synem Juliana, powstańca styczniowego, który podczas rewolucji 1905 r. we wsiach ówczesnej gminy Unewel zakładał konspiracyjne kółka Macierzy Szkolnej. Marian jako chłopiec wraz z Konstantym Kałużyńskim, synem kowala z Białobrzegów, często ochraniali zebrania tej organizacji, pozostając na czatach. W 1907 r. Marian został posłany do siedmioklasowej Szkoły Handlowej w Tomaszowie, gdzie w 1913 r. wstąpił do konspiracyjnego skautingu oraz kółka młodzieży niepodległościowej - mówi J. Pązik.

Walczył z bolszewikami

Po ukończeniu szkoły i śmierci ojca w 1914 r. objął zarząd nad majątkiem ziemskim w Białobrzegach. Podczas wojny organizował kółka samokształceniowe oraz przeprowadzał w okolicznych lasach ćwiczenia młodzieży wiejskiej.

- Od jesieni 1917 r. rozpoczął współpracę z działaczami Polskiej Organizacji Wojskowej z Tomaszowa. Organizował oraz finansował tworzenie oddziałów POW na terenie gminy Unewel. Był zapalonym i wyśmienitym kawalerzystą. 3 listopada 1918 r., jako dowódca konnej banderii złożonej z włościan ze wsi zapilickich, brał udział w uroczystym odsłonięciu pomnika Tadeusza Kościuszki w Tomaszowie i tego samego dnia, po powrocie z uroczystości, wieczorem jego konny oddział rozbroił całą załogę austriacką w gminie Unewel i pod eskortą odprowadził na pociąg na stację Jeleń - mówi prezes Stowarzyszenia Historyczno-Kulturalnego "Dla Białobrzegów".

6 listopada Rada Gminy Unewel uchwałą powierzyła Szymańskiemu dowództwo i organizację Straży Zbrojnej w Białobrzegach, której głównym celem była ochrona mostów na Pilicy i pilnowanie porządku publicznego. W skład straży oprócz komendanta weszli: Władysław Konarzewski, Jan Andryszkiewicz, Józef Składowski, Józef Plichta, Józef Głowa ze Smardzewic, Władysław Mrówczyński i Stanisław Malarczyk z Ludwikowa, Kazimierz Piechna i Wincenty Jończyk z Ciebłowic, Stanisław Musiał i Szymon Kotusiewicz z Unewla oraz Leon Gąsieniec z Brzustowa. Na wezwanie działaczy niepodległościowych z Tomaszowa, Stefana Gogolewskiego, Józefa Polaka i Franciszka Turskiego, oddział Szymańskiego złożony ze Straży Zbrojnej i ochotników, w sumie 24 osób, udał się 12 listopada do miasta, gdzie uczestniczył w rozbrajaniu garnizonu pruskiego stacjonującego w budynku dzisiejszej poczty oraz w rozbrajaniu pruskiego eszelonu wojskowego przybyłego na dworzec do Tomaszowa ze Spały.

- W grudniu 1918 roku Marian Szymański zgłosił się jako ochotnik do Wojska Polskiego i 24 stycznia 1919 roku został skierowany do 1. Pułku Ułanów Krechowieckich, a następnie, w ramach Dywizji Litewsko-Białoruskiej generała Szeptyckiego, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, za co otrzymał odznaczenie tej dywizji i był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Walecznych - zaznacza J. Pązik.

Zakładał szkołę i straż

W lipcu 1921 r. został w stopniu podporucznika zdemobilizowany i powrócił do Białobrzegów, angażując się czynnie w różne sprawy społeczne. W latach 1922-1928 przeprowadził częściową parcelację majątku i ukończył kurs agronomów.

Marian Szymański był inicjatorem wybudowania szkoły i utworzenia straży ogniowej w Białobrzegach. - 13 września 1924 r. został przewodniczącym Komitetu Budowy Szkoły Powszechnej w Białobrzegach, a 29 sierpnia 1928 roku naczelnikiem nowo powstałej Straży Ogniowej. W 1931 roku przekazał prywatny plac u zbiegu dzisiejszych ulic: Radomskiej i Młodzieżowej, na którym - przy jego dużym udziale finansowym - wybudowano drewnianą remizę. Na początku 1939 roku został wybrany radnym gminy Unewel - wyjaśnia prezes stowarzyszenia "Dla Białobrzegów".

Po odbyciu kampanii wrześniowej powrócił do swojego majątku i zaczął udzielać się w konspiracji ZWZ i AK pod pseudonimem "Niwa". Białobrzeski dwór stał się wtedy schronieniem dla rodzin wysiedlonych z Łodzi i Wielkopolski: Kiczków, Wigurów, Kauczów, Westfali, Jóźwiaków i Wawrzykowskich.

- W 1945 r., po przejęciu władzy przez komunistów i nacjonalizacji białobrzeskiego majątku, wyjechał do rodziny swojej żony i osiadł w miejscowości Karpicko koło Leszna, gdzie prowadził duże gospodarstwo rolne. Będąc już w podeszłym wieku, przeniósł się do Poznania - mówi J. Pązik. Tam zmarł 15 czerwca 1971 r. i został pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo. Do końca swoich dni cały czas wspierał finansowo białobrzeski kościół i dwie siostry pozostawione w Białobrzegach.

Chcą ronda lokalnego bohatera

Syn powstańca, od dziecka w konspiracji

Walczył z bolszewikami

Zakładał szkołę i straż

Ogłoszenia drobne

OGŁOSZENIA Wyróżnione