Wyróżnienie
Wojciech Niewiadomski (godło: Matematyk) II Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Tomaszowie Mazowieckim

Hamlet samobójca

 Skakać

  czy nie

 skakać

oto

jest

pytanie jeśli skoczę

pewnie poplamię

nowiutkie  ubranie

spotkam lubą Ofelię

która na mnie czeka

życie  mnie dusi

czy skoczyć teraz

czy może najpierw

spytam  mamusi

jedną tak

nogą  nie

jestem  nie 

w grobie  tak 

 nie mogę znieść  mego stryja

ten bezecnik zabrał  mi danie

nie wspominając  o napojach

zawiśnie jego przeklęta szyja

właśnie miałem  się  zemścić

nie skaczę  jeszcze  chwila

czy zakręciłem kran w  kuchni

cóż  za  traf bije  dwunasta

postanowione skaczę  i basta

nie zostawię ukochanej  matki

może jej najpierw list wyślę

zanim skoczę jeszcze pomyślę

Jesienna miłość

Rozlały się  na leśnych polanach wrzosowiska.

Na które słońce przybladłe promienie ciska.

Sosna nieśmiało swym wychudłym pniem kołysze -

Szum wydając  nieznaczny, który ledwo słyszę.

Podmuchy chłodne krążą między obłokami.

Opadają i skaczą, tańcząc między nami.

Rozdzielił nasze splecione miłością dłonie -

Chłód jesieni, który z rześkim pędem wionie.

Przytul się Najmilsza, lecz nie okrywaj głowy.

Wystaw twarz ku słońcu, złap promyk słońca płowy.

  Pozwól mi ogrzać się twym gorącym oddechem.

  Skosztować smaku ust – upić się twym uśmiechem.

Złączmy się w miłości. Ach! Ten chłód nieznośny...

Nie ma rady Kochana. Trzeba czekać wiosny.