Na początku był to skromny budynek kryty słomą, w którym pracował jeden nauczyciel. Dzisiaj Zespół Szkół w Wiadernie to dobrze rozwinięta placówka z nowoczesną infrastrukturą.
W latach 1901-1903 szkoła była budowana na pograniczu wsi Nagórzyce i Wiaderno. Na ziemi kupionej od gospodarza Antoniego Dyńdy wybudowano budynek z cegły kryty słomą - typowy dla jednoklasówek. Na początku pracował tam tylko jeden nauczyciel, a uczęszczały dzieci z Nagórzyc, Wiaderna, Woli Wiaderno, Dębów, a także ze Swolszewic, Studzianek i Młoszowa. Z każdego domu zdobywać wiedzę mogło tylko jedno dziecko, najczęściej chłopiec. Placówka szybko się rozwijała. W okresie międzywojennym szkoła w Nagórzycach należała do najlepiej zorganizowanych w gminie Golesze. W roku szkolnym 1925/26 było już prawie 200 uczniów w czterech klasach, które były bardzo liczne, i trzech nauczycieli. Tuż przed II wojną światową szkoła stała się sześcioklasową. Uczono na dwie zmiany, w trzech salach.
Wyposażenie było bardzo skromne, trochę przyborów do geometrii i ubogi księgozbiór. Do 1938 r. kierownikiem placówki był Ignacy Kacprzak, a później jego synowa Anna Kacprzak.
Okres II wojny światowej był tragiczny w dziejach szkoły. Jeden z nauczycieli - Franciszek Budzyń - został aresztowany przez gestapo (w czerwcu 1942 r.) i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Mauthausen, gdzie zmarł. Na początku 1940 r. zwolniono z pracy Marię Budzyń, która znalazła schronienie w leśniczówce w Nagórzycach i prowadziła tam tajne nauczanie.
18 stycznia 1945 r. armia radziecka wyzwoliła Nagórzyce, a już w lutym rozpoczęły się zajęcia w miejscowej szkole. Zgłosiło się 201 dzieci, które uczyły się w sześciu oddziałach. W 1950 r. kierowanie szkołą powierzono Marii Budzyń. Szkoła się rozwijała, stała się siedmioklasową. W roku 1951 wieś i szkoła zostały zelektryfikowane, a w 1952 r. dobudowano do starego budynku dwie sale lekcyjne i korytarz. Od roku szkolnego 1966/67 w Nagórzycach dzieci uczyły się już w ośmiu klasach. W 1970 r. przeprowadzono remont szkoły, a cztery lata później placówka została podłączona do sieci telefonicznej. W latach 1978-79 powstał nowy budynek szkoły, piętrowy, z przestronnymi klasami. W latach 1988-1998, po zmianach granic administracyjnych miasta, placówka funkcjonowała jako Szkoła Podstawowa nr 15 w Tomaszowie, później już jako SP w Wiadernie. W 2003 roku w budynku przeprowadzono termomodernizację i wymieniono stolarkę okienną.
W 2008 r. powstał Zespół Szkół w Wiadernie (przez kilka lata działało również gimnazjum). Dobudowano salę gimnastyczną z zapleczem sanitarnym oraz nowoczesną kuchnię i stołówkę. Wyremontowano też klasy, które zostały wyposażone w sprzęt multimedialny. Od 2009 r. w Wiadernie działa oddział przedszkolny. W 2013 r. przeprowadzono remont elewacji, oddano też do użytku boisko wielofunkcyjne.
13 października świętowano 120-lecie szkoły. Otwarto boisko do piłki siatkowej. W uroczystość wzięła udział społeczność szkolna (uczniowie, nauczyciele), władze gminy, przedstawiciele OSP, KGW i innych instytucji.
- Dla nas to wielkie święto, ale w naszej historii były też trudne chwile. 26 lat temu SP nr 15 (prowadzona przez miasto Tomaszów Maz.) została rozwiązana. Na szczęście placówka została przejęta przez gminę Tomaszów i do dzisiaj jest z powodzeniem prowadzona przez ten samorząd (od 25 lat) - mówi Arkadiusz Świech, który jest dyrektorem Zespołu Szkół w Wiadernie od 15 lat. - Dziękuję też wszystkim rodzicom naszych uczniów za zaangażowanie w rozwój szkoły. Podziękowania należą się mieszkańcom Wiaderna, Swolszewic Małych, Nagórzyc, Jadwigowa i okolic - dodaje.
ag
Na początku był to skromny budynek kryty słomą, w którym pracował jeden nauczyciel. Dzisiaj Zespół Szkół w Wiadernie to dobrze rozwinięta placówka z nowoczesną infrastrukturą.
Komentarze