Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r odżyło tłumione przez zaborców i okupantów życie społeczne. Zaczęły powstawać różne formy organizacyjne, w tym ochotnicze straże ogniowe. Tak było również w Chorzęcinie, wsi z wiekową historią, odnotowaną w annałach w 1285 r. Straż ogniowa we wsiach była potrzebna ze względu na gęstą, drewnianą zabudowę, krytą słomianymi dachami. W Chorzęcinie jednostka straży ogniowej powstała 19 marca 1919 r. Inicjatorami jej powołania byli: Piotr Węgrzynowski, Adam Karp, Władysław Mękarski, Władysław Zieliński, Józef Knap, Antoni Kubacki i Józef Rybak, światli i patrzący w przyszłość gospodarze. Oni to tworzyli pierwszy zarząd Towarzystwa Straży Ogniowej Ochotniczej w Chorzęcinie w powiecie Brzeziny. Początki nie były łatwe, panowała bieda. Strażaków wspomagał ksiądz proboszcz miejscowej parafii Artur Smoniewski. Użyczył strażakom przyparafialną altanę na pierwszą remizę i magazyn gromadzonego sprzętu pożarniczego. Strażacy we własnym zakresie uszyli sobie płócienne mundury, kupili pasy, kaski i czapki. Takie to były początki spisane w specjalnie na jubileusz wydanej broszurce.
Czytała(e)ś wstęp naszego artykułu ? Spodobał Ci się ?
Kliknij aby wykupić Pełny dostęp już od 2,50 zł
Komentarze