Pamięci Teresy Gabrysiewicz-Krzysztofikowej

Ewa Adamska, dyrektorka MBP mówiła m.in.
o twórczości literackiej Teresy Gabrysiewicz.

Miejska Biblioteka Publiczna już dawno nie przeżywała takiego oblężenia. Na spotkanie ph. „Nić Ariadny” poświęcone pamięci Teresy Gabrysiewicz-Krzysztofikowej - poetki, publicystki, działaczki społecznej, ale przed wszystkim pracownicy, a od 1981 roku również patronki MBP, przyszło tak wiele osób, że z trudem udało się je usadowić w niewielkiej salce czytelni. W poniedziałek, 8 marca minęła właśnie 32. rocznica śmierci Teresy Gabrysiewicz i to m.in. z tej okazji zorganizowano wieczór wspomnień o poetce. Do biblioteki przyszli nie tylko znajomi, przyjaciele i koleżanki z pracy pani Teresy, ale i zupełnie obcy jej ludzie chcący bliżej poznać kobietę, której imię nosi jedna z tomaszowskich ulic, na której mieszkają. Honorowym gościem była siostra Teresy Gabrysiewicz - Maria Kowalska.
Spotkanie rozpoczęła dyrektorka MBP Ewa Adamska, a dalej poprowadziła je Anna Kot, kierowniczka czytelni, przypominając pokrótce najważniejsze daty i wydarzenia z życia patronki biblioteki. W nastrój sprzyjający wspomnieniom wprowadziły zebranych członkinie działającego w Dzielnicowym Ośrodku Kultury Klubu Przyjaciół Literatury, które najpierw przeczytały kilka wierszy T. Gabrysiewicz, a później pochwaliły się własnymi utworami inspirowanymi jej twórczością i życiem, przygotowanymi pod kierunkiem Anny Mincer. Jak się później okazało wiele osób obecnych na spotkaniu także przyznawało się do tego, że pani Teresa wywarła ogromny wpływ nie tylko na ich życie zawodowe, ale często i na osobiste. Wspominano ją jako osobę niezwykle wrażliwą, ciepłą, serdeczną, życzliwą i chętną do bezinteresownej pomocy, a także duszę towarzyskich spotkań, które odbywały się w domu Krzysztofików, a które poświęcone były głównie dyskusjom o literaturze. Wiele oczu zaszkliło się, gdy wspomnienia dotykały ciężkiej choroby pani Teresy, jej pobytu w szpitalu i wreszcie śmierci w Dniu Kobiet w 1978 roku. Przypomniano nawet wiersz, który odczytany został podczas ceremonii pogrzebowej.
Po spotkaniu można było jeszcze obejrzeć pamiątki związane z poetką, głównie zdjęcia z rodzinnych albumów, wycinki z gazet, tomiki poezji, a nawet pracę magisterską poświęconą życiu i twórczości Teresy Gabrysiewicz. Część osób dzieliła się jeszcze wspomnieniami do późnych godzin wieczornych w kameralnym gronie przy kawie i herbacie.

Teresa Gabrysiewicz-Krzysztofikowa, patronka Miejskiej Biblioteki Publicznej urodziła się 27 grudnia 1934 roku w Warszawie. W dzieciństwie przebywała w leśniczówce Konewka pod Spałą (jej ojciec był leśniczym), po aresztowaniu ojca przez gestapo w 1942 r. przeniosła się z rodziną do Królowej Woli. Od 1946 r. mieszkała w Tomaszowie Mazowieckim. W 1953 r. ukończyła Liceum Ogólnokształcące i podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1957 r. musiała je przerwać z powodu choroby serca, naukę kontynuowała w Studium Bibliotekarstwa w Jarocinie Wielkopolskim.
Od 1953 r. pracowała w Tomaszowie Mazowieckim jako bibliotekarka w czytelni TPD, potem w bibliotece Domu Harcerza i na koniec w Miejskiej Bibliotece Publicznej.
Jako poetka zadebiutowała w 1963 r. wierszem Noc opublikowanym w „Zarzewiu”, natomiast jako powieściopisarka w 1968 r. Wydała kilka tomów poezji: Przędzenie jeziora (Łódź 1966), Ariadna 67 (Łódź 1967), pośmiertnie ukazały się Wiersze (Tomaszów Mazowiecki 1995) w wyborze Z. Pieczyńskiej-Gąsior. Opublikowała również dwie powieści: Z pieśni Wejmuty (Łódź 1968) oraz Klasówka bez odwołania (Łódź 1972).
Zmarła w tomaszowskim szpitalu 8 marca 1978 r. Na jej cześć w MBP organizowany jest Turniej Jednego Wiersza „Kobieta”.