Najważniejsze święto dla chrześcijan

Wielkanoc to święto chrześcijańskie, upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Poprzedzający ją Wielki Tydzień to najważniejszy okres liturgiczny w roku dla chrześcijan. Kulminacją obchodów jest Triduum Paschalne, czyli trzy ostatnie doby tego tygodnia.
W Niedzielę Palmową, zwaną też Kwietną, Kościół wspomina wjazd Jezusa do Jerozolimy, gdzie ludzie tłumnie go witali, rzucając na drogę gałązki palmowe i wołając „Hosanna”. Na pamiątkę tego wydarzenia w Kościele katolickim święci się palmy wielkanocne, symbol życia i zwycięstwa. Zwyczaj ten praktykowany jest od XI wieku. W polskiej tradycji gałązki palmowe zastąpione zostały wierzbowymi z baziami. Tradycyjnie w Wielką Sobotę palmy są palone, a popiół z nich używany jest do posypywania głów wiernych w środę popielcową w następnym roku. Zwyczaj święcenia palm w Kościele ewangelicko-augsburskim nie jest praktykowany.
W liturgii Niedzieli Palmowej czytany jest opis Męki Pańskiej według św. Marka, Mateusza lub Łukasza. Kiedyś w kościołach tego dnia odbywały się przedstawienia pasyjne. Do dzisiaj takie misteria ludowe odbywają się w każdy Wielki Tydzień w Kalwarii Zebrzydowskiej.
Poniedziałek, wtorek i środa Wielkiego Tygodnia nie różnią się liturgicznie od innych dni w roku. Niegdyś w Wielką Środę kapłani w kościołach odprawiali jutrznię, dziś już rzadko praktykowaną.

Wielki Czwartek
Święte Triduum Paschalne to najważniejsze wydarzenia w roku liturgicznym dla katolików. Zaczyna się w Wielki Czwartek mszą Wieczerzy Pańskiej, wspominającą moment Ostatniej Wieczerzy, kiedy Chrystus ustanowił sakramenty eucharystii i kapłaństwa. - Drugim motywem tej liturgii jest motyw miłości, co szczególnie widać w obrzędzie „Mandatum”, tzn. przykazanie. Chrystus daje swoim uczniom nowe przykazanie, aby się wzajemnie miłowali, a miłość ta ma się wyrażać w bezinteresownej służbie bliźnim. Liturgia Wielkiego Czwartku ukazuje tę rzeczywistość w obrzędzie obmycia nóg, na wzór tej samej czynności, którą wobec uczniów wykonał Chrystus - wyjaśnia ks. Piotr Stępień z parafii św. Jadwigi Królowej w Tomaszowie.
Ten dzień jest również świętem kapłaństwa i przed południem odprawiana jest w każdej katedrze msza Krzyża Świętego, gromadząca księży z danej diecezji. Podczas niej biskup błogosławi święte oleje, służące do namaszczenia chorych, jak również używane przy chrzcie i bierzmowaniu.
Wielki Czwartek w Kościele ewangelicko-augsburskim jest pamiątką ustanowienia przez Chrystusa Komunii Świętej (Wieczerzy Pańskiej). W tym dniu odprawiane są nabożeństwa wieczorne, podczas których wspomina się wydarzenie, które miało miejsce w Wieczerniku. Ewangelicy przyjmują komunię pod dwiema postaciami: chleba i wina.

Wielki Piątek
W Kościele katolickim w tym dniu nie odprawia się mszy. Po południu sprawowane jest nabożeństwo składające się z trzech części: liturgii słowa, adoracji krzyża i komunii eucharystycznej, udzielanej z chleba zakonserwowanego w Wielki Czwartek. Zazwyczaj wszystko zaczyna się około godz. 18. - Właściwie to początek powinien być o godz. 15, kiedy Jezus umierał na krzyżu. Niestety musimy zaczynać później, żeby ludzie zdążyli wrócić z pracy i przyjść do kościoła. Wielki Piątek powinien być w naszym kraju dniem wolnym od pracy, nawet kosztem lanego poniedziałku - uważa ks. Piotr.
Na początku nabożeństwa ma miejsce gest prostracji. Ksiądz wchodzi i pada krzyżem. Później następuje liturgia słowa z czytaniem Męki Pańskiej według św. Jana. Modlitwa powszechna jest tego dnia bardzo rozbudowana.
Najważniejszą częścią jest jednak adoracja krzyża. Wcześniej, od V niedzieli Wielkiego Postu, krzyż jest zasłonięty. Następnie wierni adorują krzyż (powinien temu służyć jeden w całym kościele), poprzez ucałowanie. Na koniec jest komunia, po której najświętszy sakrament przenosi się do Grobu Pańskiego, gdzie jest adorowany aż do Wigilii Paschalnej.
W kościołach ewangelickich nie buduje się grobów Chrystusowych. W tradycji ewangelickiej, która jest wstrzemęźliwa w stosunku do wizualizacji, kładziony jest nacisk na przeżywanie Biblii czyli Słowa.
Dla ewangelików niezwykle ważna jest śmierć Chrystusa, która zbawia wszystkich a skuteczna jest poprzez wiarę. Z reguły uważa się, że to najważniejsze święto ewangelickie, co pewnie bieże się z poprzedniego okresu, kiedy to Wielki Piątek uroczyście obchodzony był tylko przez protestantów. Polscy protestanci ubolewają, że nie mają tego dnia wolnego w pracy, tak jak Anglicy, Szwedzi, Niemcy, a nawet w większości katoliccy Hiszpanie i Włosi.
Tego dnia w kościołach ewangelickich odprawianych jest nawet kilka nabożeństw. Biją dzwony, a krzyż ołtarzowy na znak żałoby przesłonięty jest kirem. Czerń dominuje w otoczeniu ołtarza. W liturgii znikają treści chwalebne, a wierni słuchają tekstów z męki i śmierci Chrystusa. Najważniejsza tego dnia dla ewangelików jest komunia święta, którą przyjmuje najwięcej wiernych w całym roku. Wierni utrzymują tego dnia ścisły post.

Wielka Sobota
i Niedziela Wielkanocna
Tego dnia w kościołach katolickich w Polsce oraz w niektórych rejonach Słowenii, Austrii i Niemiec święci się pokarmy. Zwyczaj ten sięga VII wieku, a w naszym kraju pojawił się na przełomie XIII/XIV w. Ewangelicy nie przynoszą do kościołów „święconek”. Uważają, że modlitwą przy stole poświęcają każdy posiłek, każdego dnia.
Najbardziej uroczysta dla katolików jest Wigilia Paschalna, która powinna rozpocząć się po zmroku, najlepiej po godz. 20. - Uroczystość zaczyna się na zewnątrz kościoła od poświęcenia ognia, od którego zapalana jest świeca paschalna. Zapalony paschał jest uroczyście wnoszony do świątyni, gdzie przy trzykrotnym śpiewie „Światło Chrystusa”, wierni odpalają od niego swoje świece - tłumaczy ks. Piotr.
Później następuje bardzo rozbudowa liturgia słowa. Trzecią część Wigilii Paschalnej stanowi liturgia chrzcielna, podczas której, jeśli są kandydaci do chrztu, udziela się tego sakramentu. Jeśli chętnych nie ma, święci się wodę chrzcielną i odmawia przyrzeczenie chrzcielne.
Po liturgii eucharystycznej wierni uczestniczą w procesji rezurekcyjnej, która w większości polskich parafii przenoszona jest na niedzielny poranek. W Niedzielę Wielkanocną msze święte mają uroczysty charakter, ale liturgicznie są bardzo podobne do zwykłej niedzieli. Tego dnia zaczyna się ośmiodniowy okres świętowania, tzw. oktawa Wielkanocy, który trwa do Niedzieli Miłosierdzia Bożego (w tym roku obchodzonej 1 maja). -Wielka Sobota w Kościele ewangelicko-augsburskim jest dniem ciszy i rozpamiętywaniem Męki Pańskiej w świadomości, że tego dnia Chrystus zstąpił do Piekieł, by nieść Dobrą Nowinę. W niektórych parafiach i na cmentarzach, głównie na Śląsku, odprawiane są krótkie nabożeństwa. Natomiast w Niedzielę Wielkanocną odprawiane jest najpierw nabożeństwo rezurekcyjne, a następie nabożeństwo główne ze spowiedzią i komunią - wyjaśnia nam ksiądz Roman Pawlas.